Co zawsze chcieli sobie powiedzieć ale nie mogli, bo się nie spotkali. Oto cykliczny komiks filozoficzny, który daje filozofom możliwość przeprowadzenia rozmów na które do tej pory się nie odważyli.
Napisz do autorów
Kolegujemy się
Promujemy się
komiks
Sokrates on Facebook

Ludwig Wittgenstein

Imię i nazwisko: Ludwig WittgensteinImię i nazwisko: 	Ludwig Wittgenstein Ksywka: 		Ludwig Kaczkokrólik Wittgenstein Misja: 		Udowodnić, że istnieje jedna struktura/ Udowodnić, że nie ma żadnej struktury Drużyna: 	                   Logicy, Analitycy, Formaliści, Antyformaliści Sojusznicy: 	Bertrand Russel, Kartezjusz, David Hume Przeciwnicy: 	David Hume, Kartezjusz, Bertrand Russel	 Techniki: 		Dowodzenie, Notowanie bez składu i ładu Umiejętności specjalne: Pomysłowość Słabości: 		Rozdwojenie Namiętności: 	Zwierzyna, w szczególności kaczki i króliki Znaki szczególne: 	Mniej więcej w połowie życia odrzucenie swojego własnego dorobku i przyjęcie zupełnie innej perspektywy

Ksywka: Ludwig Kaczkokrólik Wittgenstein

Misja: Udowodnić, że istnieje jedna struktura/ Udowodnić, że nie ma żadnej struktury

Drużyna: Logicy, Analitycy, Formaliści, Antyformaliści

Sojusznicy: Bertrand Russel, Kartezjusz, David Hume

Przeciwnicy: David Hume, Kartezjusz, Bertrand Russel

Techniki: Dowodzenie, Notowanie bez składu i ładu

Umiejętności specjalne: Pomysłowość

Słabości: Rozdwojenie

Namiętności: Zwierzyna, w szczególności kaczki i króliki

Znaki szczególne: Mniej więcej w połowie życia odrzucenie swojego własnego dorobku i przyjęcie zupełnie innej perspektywy

Najcenniejsze cytaty: Świat jest wszystkim co jest faktem; O czym nie można mówić o tym trzeba milczeć; Znaczenie słowa to jego użycie; Gra ta się potwierdza. Może to być przyczyną, dla której się w nią gra, ale nie podstawą; ...gra językowa jest, by tak rzec, czymś nieprzewidywalnym. Chodzi mi o to, jest nieugruntowana. Nie jest rozsądna.

Charakterystyka:

1 Ludwig Wittgenstein był filozofem, który nie znał zbyt wielu filozofów.
1.1 Nigdy nie studiował filozofii
1.2 Pewnego dnia zetknął się z Bertrandem R. i tak rozpoczęła się jego wielka filozoficzna przygoda
2 Ludwig bardzo lubił logikę
2.1 Wydawało mu się, że świat jest w pewien logiczny sposób uporządkowany, że ma strukturę
2.1.1 Struktura ta miała mieć pewną określoną formę a wszystkie fakty miały się jakoby znajdować w przestrzeni logicznej
2.1.2 Struktura świata miała się zaś odzwierciedlać w strukturze logicznej języka
2.1.2.1Skoro język stanowi odzwierciedlenie struktury świata, to wystarczy przeanalizować strukturę języka, żeby odkryć strukturę świata
2.1.2.2 Zdania wedle Ludwika miały być połączone czułkami z faktami
2.1.2.2.1 To taka przedziwna metafora
2.1.2.3 Wittgenstein postanowił napisać książkę, aby przedstawić strukturę świata i języka z filozoficznego punktu widzenia
3 Ludwig napisał książkę pod tytułem „Traktat Logiczno Filozoficzny”
3.1 Tezy w tej książce były uporządkowane w punktach od 1 do 7, zdaje się, że książka miała po części symbolizować wspomnianą logiczną strukturę świata
3.1.1Każdy punkt składał się z wielu podpunktów
3.1.1.1 Każdy podpunkt miał swoje podpunkty
3.1.1.2Punkty wzajemnie z siebie wynikały, łączył je też stosunek hierarchiczny
3.2 Nie wszystkie punkty jednak są dla czytelnika zrozumiałe a stosunek je łączący nie jest zbyt widoczny
4 Czasem punkt z kolejnego poziomu pojawia się zupełnie niespodziewanie
4.1 Zrozumienie tekstu jest dość trudne
4.2 Nie wszyscy są w stanie przeczytać całą książkę
4.2.1 Mimo, że jest bardzo krótka
5 Zdaje się, że Ludwig pod koniec pisania sam był już znudzony
5.1 Ludwig zakończył książkę słowami, że „O czym nie można mówić o tym trzeba milczeć”

456. A potem porzucił swoją dotychczasową uporządkowaną filozofię i zaczął pisać w formie mozaikowej, wymyślał krótkie komentarze, które miały za zadanie wykazać, że świat jest dużo bardziej skomplikowany niż się wcześniej Ludwikowi wydawało.

456. Choćby język, który, jak się zdaje nie ma żadnego głębszego porządku. Cały język przypomina grę. Zdania przez nas wypowiadane nie rządzą się żadnym określonym porządkiem, który byłby narzucany przez jakąś zewnętrzną logikę.

457. Ludzie kiedy mówią, po prostu grają, zgodnie z określonymi choć nigdzie nie opisanymi regułami. Reguły te są nam znane tylko nie do końca wiadomo co to za wiedza.

458. Wittgenstein zauważył, że ludzie często się mylą w swoich spostrzeżeniach. Najsławniejszym przykładem takich pomyłek jest kaczko-królik, znany wszystkim sympatykom Wittgensteinowskiej myśli. Kaczko-królik to rysunek, który przypomina zarazem kaczkę i królika. Jest to przedziwny i zarazem magiczny rysunek.

459. Badacze co prawda spierają się o to czy stary Wittgenstein zerwał tak naprawdę całkowicie i definitywnie z wcześniejszymi teoriami z Traktatu, czy też po prostu dokonał przeformułowania. Jednak to chyba więcej niż jasne, że skoro ktoś raz już wpadł na szatański pomysł z kaczko-królikiem, to nie może już dalej utrzymywać wiary w logikę poznania, świata i całego istnienia.

460. Niemniej czytać trzeba i młodego i starego Wittgensteina, bo obydwaj niesłychanie inspirują.

461. Młody jest ciekawszy

462. Chociaż nie, chyba jednak stary.


Chcesz skomentować? Idź do wpisu